born in the 80's

Ja das ik, duidelijk alleszins gelukkig weet ik het van mezelf, en ga ik blijkbaar nooit men lesje leren, ik beteken gewoon voor niemand, behalve voor Liam dan, iets. Ik mag nog zo ken best doen, nooit zal ik goed genoeg zijn. Kwil zelfs al nimeer proberen met iemand anders, kga men hart alvast nimeer weggeven, kan ook niet, er blijft niets meer van over. Alleen sex voor da benk goe genoeg en dan nog. Hoe graag ik ook geniet ervan, kga mezelf nimeer zomaar weggeven aan iemand die geen moer om me geeft, kan dan even goed sex en voor geld, khou er dan niet zo’n verdriet aan over. Liefde bestaat gewoon nimeer, toch niet voor mij, niet goed genoeg, te dik, te stil, te lelijk. Waarom doe ik nog moeite, tis ni dak geniet van verdriet te hebben, en hoe raar het misschien ook klinkt, de partner die me fysiek het meeste pijn heeft gedaan, die binnen zit voor moordpoging, wel met hem kon ik tenminste praten, als men bff, hij ging me er wel door trekken, ook al is hij een moordenaar. Ben ik zoveel kwijt door hem, en heb ik slagen, vernederingen , verkrachting, en angsten doorstaan door hem. Misschien ben ik gewoon echt hopeloos zeker, bang dat dit gevoel nooit meer gaat weggaan, nooit heeft er iemand oprecht van me gehouden en denk dat daar nu alvast, nu ik 41 ben geen verandering meer in gaat komen. Kheb altijd iedereen willen helpen, maar niemand is er voor ne als het echt nimeer gaat met me. Als ik morgen zou sterven zou enkel Liam er last van hebben, daarom dak zeker men vestigen die bom positief in het leven te blijven staan, want hij wordr al volledig genegeerd door zijn pa, en familie kennen we ook al nimeer. Echt kwil geen medelijdwn van niemand niet, gewoon eens een oprechte knuffel van iemand die zegt dat alles wel goed komt.